मंजु (एक माणूस)

मंजु (एक माणूस)

आज त्या कॅन्टीनवाल्या “मंजू”ची आठवण झाली.
कारणही तसेच होते की,
बाजूलाच एक कॅन्टीनबॉय लेडीजशी वाद घालत होता.
मग ते दिवस आठवले.
मंजूच्या विचार आणि आचाराला
सलाम करावासा वाटतो.
त्याने कॅन्टीनबॉयना गुणकारी शिकवण देऊन
शिक्षणातही अग्रगण्य केले आहे.
दिवसा कॅन्टीन- रात्री शिक्षण हे त्यांचे गणित.
मंजु हा एक कॅन्टीनचालक असुनसुद्धा
न्यू इंडिया सेंटरला तो घरचा मेंबर वाटतो.
त्यातच त्याचे स्वादिष्ट पदार्थ,
30*40 मुलांची फौज आणि त्यांची कौतुकास्पद वागणुक.
त्याने केलेल्या संस्काराची परतफेड
ही मुले कशी करणार ? देवास ठाऊक.. .

मंजूच्या कॅन्टीनमधील
सर्व पदार्थांचा आस्वाद घ्यायला
आजही लोक परत परत सेंटरला येतात.
मंजु, तुझ्या या कारकीर्दीला आणि संस्कृतीला
दुरावलेल्या आम्हा सर्वांचा मानाचा सलाम.

तुझ्या हातून पिढ्या घड़तायत
याचा आम्हाला सार्थ अभिमान आहे.
- कवी सुनील जगदाले (एक खादाड)

गीत

गीत

दूवाँओं से कह दो,
थोड़ी दुवाभी हमें दे दो ॥

दो पल के लिए, थोड़ी खुशी दे दो ॥

इस ज़िंदगानी के लिए, थोड़ी बंदगी दे दो ॥

इन्सानियत के लिए, थोड़ी मगरूरी दे दो ॥

ऐसा न था मैं

ऐसा न था मैं

ऐसा न था मैं, अलग, अकेला रहनेवाला ।। धृ ।।

खुली आंखों से अन्याय देख,चुपकर सहनेवाला ।। 1 ।।

सरेआम गुंडा-गर्दी देख, नजरें झुकानेवाला ।। 2 ।।

लाखों, करोड़ों की भीड़ में, खुदको छुपानेवाला ।। 3 ।।

आपत्तिजनक समय पर, संकट से भागनेवाला ।। 4 ।।

बेदर्दी आवाजें सुनकर, अनसुना करनेवाला ।। 5 ।।

इस दुनिया में शर्मिंदगीसे, झुककर जीनेवाला ।। 6 ॥

ऐसा न था मैं, अलग, अकेला रहनेवाला....

मैं इंसान हूँ

मैं इंसान हूँ

मैं इंसान हूँ
जीता जागता श्मशान हूँ ॥धृ॥

आंखे बंद करके मैं चलता हूँ
किसिकी आवाज मैं न सुनता हूँ ॥1॥

बेबसी, लाचारी मेरी कमजोरी है
सच्चाई से मुँह फेर लेता हूँ ॥2॥

जैसे जिंदगी भीख में मिली है
दुनिया से मैं कहता हूँ ॥3॥

हैवानों मे रहनेवाला
मैं भी एक जानवर हूँ ॥4॥

हिन्दी

हम तो यूं ही घबरा गए थे, कवि सम्मेलन के नाम पर
हमें क्या पता था, यूं ही लोग हँसेंगे हम पर।

हिन्दी पखवाड़े का, एक ऐसा मौका आया
और हमने कवियोंका दरवाजा खटखटाया।

एक-दो करके हम, जमा कर रहे थे कवियोंकों
यहाँ तो पूरा कवियोंका मेला हो आया।

सोचा की एक रोज, मैं भी कवि बन जाऊँ
इनसे दो-चार लप्ज सीखके, टी वी में झलक दिखलाऊं।

पर ये होने से पहले, मुझे एक सपना आया
आप कहें तो मैं, पहले वो सपना बताऊँ।

हुआ यूँ कि मेरे सपने में आयी हिन्दी भाषा
वही हिन्दी जो है देश की राष्ट्रभाषा और हमारी आशा।

वो बोली मुझसे, की घबराना नहीं मेरे दोस्त
मै इसलिए आयी हूँ, कि खत्म कर दूँगी भाषा की निराशा।

पढ़ना, लिखना सब हिन्दी में हो जाएगा
और देखना एक दिन, अंग्रेज़ी का नामोनिशान मिट जाएगा।

मोबाईल

हमने बचपन में मोबाईल नहीं देखा था

तब हम नजरों से बात करते थे

आप अभी उंगलियों से नचा रहे हो....

तब हम इशारों पर नाचते थे



हमको आपका ये मोबाईल नहीं भाता

क्योंकि ना तो ये खुद चार्ज रहता

और ना ही हमें रहने देता





माना कि तकनीक का जमाना है

लेकिन माँ बाप साथ ना हों

तो ये सब किसलिए कमाना है



मेरी एक दरख्वास्त है भगवान तुझसे

की कोई मोबाइल को भूलेगा चला लेना...

लेकिन माँ बाप को कभी भुलने ना देना......

ऐसा क्यूं होता है

1. जब हम कहीं जाने के लिए जल्दी निकलते है तभी गाडियाँ देरी से चलती है।

2. बारिश के मौसम मे जब छाता नहीं होता उसी दिन ज्यादा बारिश आती है।

3. जिस बस का इंतजार हम करते है वही बस जल्दी नहीं आती।

4. घर मे कोई बीमार पड़ता है तभी खाते मे पैसे कम रहते है।

5. गाँव जाना रहता है तभी रिझर्वेशन/ सीट नहीं मिलता है।

6. कोई भी गाड़ी चलाते वक्त जब जल्दी रहती है तभी पुलिस पकड़ता है।

7. किसी को मिलने हम वक्त पर जाते है पर वही देर से आता है।

8. जब टेलीविज़न मे हमे एक चैनल देखना है तभी औरों को दूसरा चैनल देखना रहता है।

9. ऑफिस मे ज्यादा काम होता है तभी घरवालों का फोन आता है।

10. घर मे मेहमान आते है तभी शक्कर/दूध या चाय पावडर कम रहती है।

11. साथमें सामान ज्यादा रहता है तभी टैक्सीवाला नहीं मिलता है।

12. कोई पैसे की मदद माँगता है तभी अपने पास पैसे नहीं रहते है।

13. घर जाने की जल्दी रहती है तभी बॉस बुलाता है।

14. रेल टिकट के लिए लाइनमे अपना नंबर आता है तभी वही खिड़की बंद हो जाती है।

15. पति को आराम करना रहता है तभी पत्नी शॉपिंग का जिक्र करती है।

16. जब पत्नी को शॉपिंग करना है तभी पती साथ जाना नापसंद करता है।

17. मन में अफसोस रहते हुए भी हम उससे माफी नहीं मांगते।

18. बच्चों को मना करने के बाद भी बच्चे वही करते है जो हम नहीं चाहते।

19. बच्चों के साथ बच्चे नहीं बन पाते जब हम बड़ोंके साथ बड़ा जल्दी बनते है।

20. खुशी आती है तो सबको नहीं बताते लेकिन गम सबको बताते फिरते है... क्या करें..???

नववर्षाच्या हार्दिक शुभेछा

नवीन वर्षाच्या सर्वांना हार्दिक शुभेछा

जाऊ दे शाळेला

आई मला जाऊ दे शाळेला
दोन चार अक्षर शिकायला ।।धृ।।

शाळेत मी जाईन, फौजदार होईन
गुंड, चोरांना पकडून देईन
सरकार कडून बक्षीसे मिळवायला...

शाळेत मी जाईन, डॉक्टर होईन
पेशंट लोकाना, इंजेक्शन करीन
आजारातून वाचवायला ...

शाळेत मी जाईन, शिक्षक होईन
चुका करणा-याना शिक्षा देईन
आदर्श घड़वायला...

शाळेत जाईन, माणूस होईन
सर्व समाजाला प्रगतिकड़े नेईन
विकास करायला ...

शाळेची आवड

आवड मला शाळेची शाळेत जायचं, शाळा शिकुनी मोठं व्हायचं
शेजारचा हा पिंटया मजला लागलाय बोलवायला
चला चला रे जाऊ या, शाळा शिकायला जाऊ या. ।।धृ।।

शाळेतली पोरं लय लय गुणी, शाळेत म्हणतात पिक्चरची गाणी
एकजुटीने, गोळा होऊन, गोष्टी सांगायला......लागले गोष्टी सांगायला,…
चला चला रे जाऊ या, शाळा शिकायला जाऊ या. ।।१।।

शाळेत पिंटयाचा रोजचा धिंगाना, पिक्चरमुळे हा झाला दिवाना
दादागिरी करून, इतरांना मारून, भाई हा बनायला....लागला भाई हा बनायला....
चला चला रे जाऊ या, शाळा शिकायला जाऊ या. ।।२।।

पिंटयाच्या मनात वेगळच आलं, एकाएकी डोळयात पाणी आलं
अभ्यास करून, नंबर काढून, नाव हयो कमवायला..... लागला नाव हयो कमवायला
चला चला रे जाऊ या, शाळा शिकायला जाऊ या.
चला चला रे जाऊ या, शाळा शिकायला जाऊ या...

“ मैं नहीं हम”

हमने अपने आपको “ हम ” कहाँ
“ मैं “ कहने की हिम्मत नहीं हुई....
क्योंकी हमने सुना है “ मैं “ इंसान को खा जाता है
इंसान जो कुछ भी बनता है
वो “ मैं “ छिन लेता है

इसलिए हम कहना ही ठीक है
“हम” मे तो और भी सहकारी आ जाते है
जो आपको कुछ बनाने के लिए मददगार होते है
हम उनका शुक्रिया अदा तो कर ही देंगे
फिर भी उन्हे इस “ हम “ मे समाने की दावत देंगे

और इसलिए हमें यहाँ तक आने मे जिनकी
सहायता मिली उनके नाम, हमारा ये सम्मान....

धन्यवाद.

तू अशी, तू कशी ?

तू अशी, तू कशी ?
तुझ्या विश्वात तुच रहाशी.

तुझं चालणं, मूंग्याना जागा देणारं
तुझं बोलणं, ओठांना त्रास न होणारं

तुझं राहाणं, नेहमीच साधेपणाचं
तुझं वागणं, विना त्रासाचं

तुझं रागावणं, सर्वांना हसवणारं
तुझं चिडणं, सर्वांना गुंतवणारं

तुझा आनंद तुझ्यात,
तरीही माझ्यात आणि सर्वांच्यात.

ती बोलली

स्वप्नात प्रेयसी माझ्याशी बोलली,
आणि बायको समोर तिने माझी पोल खोलली.

तो असा तो तसा सांगता सांगता,
तिने बायकोशी मैत्री केली.

झाले गेले विसरून जा असे सांगत,
तिने बायकोला भड़कवून दिली.

बायकोचा चेहरा पाहून,
मी केविलवाना झालो.

बादलीभर पाणी पडले अंगावर
तेंव्हा कुठे भानावर आलो.

60 (साठी)

लोकांची मने ओळखून,
जिंकलंत तुम्ही सर्वाना.
विरह सहन होत नाही,
निरोप तुमचा घेताना.

आपण ओळखता, मने सर्वांची
आपण जाणता, मर्यादा मनाची.
तुम्ही आहात ज्ञानाची मूर्ति,
मी काय वर्णावी तुमची किर्ति.

आपले वक्तव्य, मनी छाप पाडते
एकदा गोड बोललात, तीच मैत्री भासते.
आपले स्नेहाचे बोलणे, सर्वांनाच आनंद देते
विनोदी स्वभावांनी, सर्वांचे मन जिंकुन घेते.

उदण्ड आयुष्य लाभों तुम्हा, हीच आमची सदिच्छा,
निवृत्ति नंतरच्या जीवनाला हार्दिक शुभेच्छा.
-सुनिल जगदाळे

खुर्चीमागे दड्लय काय?

देशाचा विकास, सर्व काही झकास,
नाहीतर भकास, दुसरं काय?

नेत्यांची दिवाळी, नोटांची होळी,
तुमचे आमचे हाल, दुसरं काय?

सत्तेची नशा, मतदाराची दुर्दशा,
डोक्याला ताप, दुसरं काय?

राज्याचे राजकारण, समाजाचे तारण,
खुर्ची बोलणार, दुसरं काय?

खुर्चीसाठी चढ़ाओढ़, नात्यामध्येच घोडदौड़,
टिकास्त्र सोडणार, दुसरं काय?

स्वप्नांची पुर्ती, नावाची किर्ती,
करोड़ोंचे घोटाळे, दुसरं काय?

लोकांची सेवा, निमित्त ठेवा,
सरकारी मेवा, दुसरं काय?

खुर्चीसाठी घुसमट, निवडणुकीने दमछाक,
मतदारांना हाक, दुसरं काय?

लय भारी- माऊली माऊली

गायक: लीला कणसे, बाळ पडसूळे
संगीत दिग्दर्शक: अजय-अतुल

विठ्ठल विठ्ठल -7
तुला साद आली, तुझ्या लेकरांची, अलंकापुरी आज भारावली
वसा वारीचा, घेतला पावलानी, अगा वाळवंटी तुझी सावली
गळा भेट घेण्या, वीणेची निघाली, तुझ्या नामघोषात इंद्रायणी
विठ्ठल विठ्ठल -8

हो... भिड़े आसमंती, ध्वजा वैष्णवांची, उभी पंढरी आज नादावली
तुझे नाव ओठी, तुझे रूप ध्यानी, जीवाला तुझी आस का लागली?
जरी बाप सा-या जगाचा, परी तू आम्हा लेकरांची विठू माऊली
माऊली माऊली- 6 रूप तुझे ---2
विठ्ठल विठ्ठल -8

चालतोरे तुझी, वाट रात्रंदिनी, घेतला पावलानी वसा
टाळ घोष्यातुनी, साद येते तुझी, दावते वैष्णवाना दिशा
दाटला मेघ तू सावळा,
मस्तकी चंदनाचा टिळा
लेवुनी तुळशी माळा गळा या,
दावशी वाट त्या राउळा

हा... आज हरपल देहभान, जीव झाला खुळा बावरा
राहण्या ग तुझ्या लोचनात, भाबड्या लेकरांचा लळा
भिड़े आसमंती ध्वज वैष्णवांची, उभी पंढरी आज नादावली
तुझे नाव ओठी, तुझे रूप ध्यानी, जीवाला तुझी आस का लागली?
जरी बाप सा-या जगाचा, परी तू आम्हा लेकरांची विठू माऊली
माऊली माऊली- 6 रूप तुझे ---2
विठ्ठल विठ्ठल -11

चालला गजर, जाहलों अधिर, लागली नजर कळसाला
पंचप्राण हे तल्लीन, आता घालीन, पांडुरंगाला
देखिला कळस, डोईला तुळस, दावितों चंद्रभागेशी
समीपही दिसे पंढ़री, याच मंदिरी, माऊली माझी
मुख दर्शन व्हावे आता, तू सकल जगाचा त्राता
घे कुशीत या, माऊली तुझ्या, पायरी ठेवतो माथा..
माऊली माऊली- 6

पुंडलीक वरदे हारिविठ्ठल श्री... ज्ञानदेव तुकाराम
पंढरीनाथ महाराज की जय..........

एक बूँद

एक बूँद शराब की ऐसा मजा चखाती है
बसा-बसाया घर-संसार सब उजाड़ देती हैं

शुरुआत एक ही बूँद से होती है, अंजाम बोतलों तक पहुंचता हैं
और हर पल की खुशी का अंजाम गमों में बदल जाता हैं

नशे में वो इतना डूब जाता है कि शराब के लिए घर ही बेच देता है
बसा-बसाया घर उजड़ जाता है फिर भी वो शराब नहीं छोड़ता है

वक्त

वक्त ठहरता नहीं, बदलता हैं
एक चायवाले का सपना पूरा हो जाता है.

वक्त को वक्त नहीं हैं
वक्त क्या है देखने के लिए.

हमें जानना हैं, वक्त क्या हैं
खुदकों बदलने के लिए

वक्त वक्त की बात हैं
संभल जाना है, खुदको संवारना है.

वक्त आपके लिए नहीं बदलेगा
आपको वक्त के साथ बदलना हैं.

न जाने क्यूं

जीने की चाहत तो हर किसी को हैं
ऐसेही कोई मरना नहीं चाहता हैं

खुशी से हो उसका दामन भरा
फिर भी वो, हर खुशी जीना चाहता हैं

एक पल हँसता, एक पल में रोता हैं
खुशी को पल में भूल के दु:खो का दिंडोरा पीटता हैं

हर दु:ख मे भगवान पे ही इल्जाम लगा देता हैं
न जाने आखिर क्यूं, हर इंसान एक जैसाही होता हैं

मैफिल

यावर्षी पुन्हा एकदा मैफिल जमणार,
उन्हाळयाच्या सुट्टीत फैमिली गावी जाणार.
मग मित्रामध्ये चर्चा सुरू होणार,
पार्टीचे आयोजन कुणाच्या घरी होणार...

दरवर्षी नवीन बकरा शोधतात
अन सुट्टीदिवशी सर्वजण एकत्र येतात
प्रत्येक जण 2 पेग पर्यंत धाव घेतो
अन 4 पेग घेतल्याचा आव आणू लागतो

वर्षभर झोपलेला शेर अचानक जागा होतो
मी किती शहाणा यासाठी स्वत:च भाव खातो
उतरायला लागल्यावर आणखी 2 पेगची मागणी होते
आणि जेवणाची केलेली सोय उगाच फुकट जाते

प्रत्येकजण आवाक्याच्या बाहेर जाऊ लागतो
अन जास्त झाली म्हणून तिथेच लोटपोट होतो
जेवण फुकट जाते म्हणून शुद्धीतले ओरडतात
आणि आयुष्य वाया गेले म्हणून त्यातलेच काही रडतात

ज्याच्या घरी ही मैफिल जमते त्याची चढ़लेली उतरते
बदनामीच्या भीतीने त्याची जणू हौसच फिटते
एक एक करून सर्वाना तो सावरतो
पुन्हा पार्टीत न येण्याची शपथच तो घेतो...

तरी मित्राशिवाय त्यालाही राहवत नाही
पुन्हा एकदा उन्हाळयाच्या सुट्टीची वाट पाही....

हिम्मत

स्वप्नांच्या पलिकडे पाहून काहीतरी करणे,
ही हिम्मत असते.

समाजाची बंधने तोडून काहीतरी मिळवणे,
ही हिम्मत असते.

कुणालाही न जुमानता आपली उद्धिष्ट पूर्ण करणे,
ही हिम्मत असते.

निर्णय कोणताही असो तो स्वीकारणे,
ही हिम्मत असते.

सतत काहीतरी वेगळं करायला प्रवृत्त होणे,
ही हिम्मत असते.

हिम्मत असेल तर स्वत:चे अस्तित्व निर्माण करू शकाल,

नाहीतर भीतीपोटी स्वत:च्या ओळखीलासुद्धा मुकाल.

खुश हूँ

तू नहीं तो तेरी यादों में खुश हूँ

तू साथ है,तो तेरी बातों में खुश हूँ.

मेरी हर खुशी की शुरुआत तुम हो

मेरे हर गम की दवा भी तुम हो.



दिन मे नहीं तो रातों में खुश हूँ

सच्चाई से दूर, सपनों में खुश हूँ.

मेरी चाहत का अंदाज़ तुम हो

मेरी नफरत के जज़बात तुम हो.



मन से नहीं तो दिल से खुश हूँ

तू नहीं तो, तेरी दिवानगी से खुश हूँ.

मेरे बिछड़े यादों का पैगाम तुम हो

मेरे तरसते प्यार का अंजाम तुम हो.



दवा से नहीं तो दुआ से खुश हूँ.

तुझे पाने की हर ख्वाईश से खुश हूँ .....

आजची स्त्री बदलते आहे

कुंकवाचा वापर फक्त देव्हारा
आणि मंदिरातच दिसतो आहे
कारण आजची स्त्री बदलते आहे.

शृंगार फक्त चित्रपटात दिसतोय आणि
प्रत्यक्षात शरीर रिकामे होते आहे
कारण आजची स्त्री बदलते आहे.

लाजणे, मुरडणे लुप्त होते आहे
नोकरी व्यवसायातही ती पुढाकार घेते आहे
कारण आजची स्त्री बदलते आहे.

विरोधाला न जुमानता
अन्यायाशी लढते आहे
कारण आजची स्त्री बदलते आहे.

समाजातील क्रूर शक्तीना
नाहीसे करण्यासाठी प्रयत्नशील आहे
कारण आजची स्त्री बदलते आहे.

माझा दादा

माझा दादा माझ्यासाठी आई-बाप होतो
दु:ख तो घेतो आणि मला सुख देतो.

मला शिकविण्यासाठी स्वत: आडानी राहतो
मला शाळेत पाठवतो आणि तो शेतमजूरीला जातो.

शेतावर जातानाही अनवाणी जातो
आणि मला मात्र, नवीन बूट आणून देतो.

फाटक्या कपड्यानी स्वत: सण साजरे करतो
माझ्या वाढदिवसाला मात्र, मला नवे कपड़े आणतो.

पाठीवर हात ठेऊन शिकायला प्रोत्साहन देतो
मोठा होऊन दाखव, असे निक्षुनही सांगतो.

दादाच्या कष्टाचे फळ मला द्यायचे आहे
माझ्या सकट दादालाही आनंदी ठेवायचे आहे.

ऋतु हिरवा

ऋतु हिरवा तहानलेला,
पहिल्या पावसाने सुखावलेला
अन शांत निजलेला.

ऋतु हिरवा फुललेला,
जणू गालीचा पसरलेला
अन झुल्यावाचून झुललेला.

ऋतु हिरवा आसमंतातला,
कधी उन्हात थिजलेला
तर कधी पावसात भिजलेला.

ऋतु हिरवा गर्द झाडीतला,
श्रीमंतांच्या माड़ीतला
अन गरीबांच्या वाडीतला.

एक मैत्रीण

एक मैत्रीण अशी असते
न बोलताही मनातले ओळखुन जाते॥

‘आई’ ची जाणीव तिच्यात असते
‘मुलां’ची काळजी ती आवर्जून घेते
‘पती’ला ती परमेश्वर मानते
‘सासु-सासरे’ यांचीहि ती पूजा करते॥

माहेरी जायलाही ती विसरत नाही

तिकडे ‘आईबाबां’ची तीच काळजी घेई   
नाती जपण्याची शिकवण देत राहते 
जबाबदारीने भविष्याशी हितगुज करते॥

एक मैत्रीण अशी असते

जी मैत्रीण असूनही बरेच काही असते
सर्वासाठी सर्व नाती जपते आणि
तरीही ती माझी ‘मैत्रीण’ असते॥

एक मैत्रीण अशी असते

न बोलताही मनातले ओळखुन जाते॥

म्हणून मैत्रीण ही ‘मैत्रीणच’ असते ॥ 

खूप खूप शुभेछा.....

तुझ्यावर कुणाचीही सत्ता नव्हती
तुझीच इतरांवर सत्ता होती
हे अनुभवाने तू सांगत होती
कामांतून तू ते दाखवत होती.

काहीतरी नवीन करण्याची

तुझी इच्छाशक्ति असते 
तुझी ती धडपड इतरासाठी
नेहमीच आठवणीत बसते.
 
तू विसर सर्वाना पण
विसरु नको न्यू इण्डियाला
आयुष्यात घेतली अझुन उड्डाणे जरी  
दुरुन हाक दे आम्हाला.........

आमच्यासाठी तुझी मैत्री

दुर्मीळ होणार आहे
पण आनंदाचे मनोरे अझुन
तुही फुलवणार आहे

तुझी मैत्री हवीहवीशी वाटते

काही क्षणासाठी नाही तर
अनंतकाळ असावीशी वाटते
म्हणून निरोप घेता अन्तर्मनही दाटते
 
उत्तरोत्तर प्रगति होवों, हीच आमची सदिच्छा
पुढील आयुष्यासाठी, खूप खूप शुभेछा.....

रात्र व्हावी असं मला मुळीच वाटत नाही

क्षणभराच्या  विश्रांतीसाठी
रात्रभर आपण झोपतो
जाग आल्यावर मात्र
नशिबावर कोपतो .

काहीतरी करून दाखवण्याची
इच्छा असते भरपूर
पण आळसापोटी मात्र
नुसतीच जीवाला हुरहुर .

आज इथे, उदया तिथे
रोजच अनुभवाचे धड़े गिरवत असतो
काहीतरी नवीन शिकण्याच्या
आनंदाने मिरवत असतो .

रात्र झाली की पावलं पुन्हा घराकडे वळतात
दिवसा रंगवलेली स्वप्नेसुध्दा मग दूरदूर पळतात .

निराशाही माझ्याशी आता बोलत नाही
म्हणून रात्र व्हावी असं मला मुळीच वाटत नाही .  
 

“आई”

अन जाणीव झाली आई तू भेटल्याची
तू सोबत नसूनही सोबत असल्याची
रात्री झोपताना तू थोपटल्याची
अंगाई गीत गात असल्याची । । अन जाणीव .......

झोपेत मला कुशीत घेतल्याची
अंगावर पदर टाकून झोपवल्याची
सकाळी उठवताना प्रेमाने मारलेल्या हाकेची
शाळेत जाताना विरहाची अन परत आल्यावरच्या भेटीची । । अन जाणीव .......

बानं बदडल्यावरच्या तुझ्या मिठीची
अन शांत करणारया तुझ्या सांत्वनाची
स्वप्नात पाहिलं तुला मी
अन जाणीव झाली आई तू भेटल्याची । । अन जाणीव ......

जागा होऊन पाहतो तर उशी सरकल्याची, अंथरून विस्कटल्याची
अन तरीही जाणीव झाली आई तू भेटल्याची.......... 

-सुनिल जगदाळे

आई बाबा

आई बाबा माझे आहेत
मी त्यांचा नाही
ते मला विसरु शकतील
मी विसरणार नाही

मी त्यांचा असेन तर
मलाही भान ठेवायला पाहिजे
की  माझे इतर कुणीही असले तरी
मी आईबाबा सोबत जगायला पाहिजे 

मी आयुष्य जगताना
माझेकडे सर्व काही असेल
पण आईबाबा नसतील तर
आभाळहि ठेंगणे दिसेल

आईला नको पैसा आडका
बाबांनाही नको तुमची संपत्ती
त्यांना फक्त तुम्हाला हसताना पहायचय
तीच खरी त्यांची प्रगति आणि इच्छाशक्ति.

म्हणून आई बाबाना विसरु नका ....
आई बाबाना विसरु नका ....